„Jest rzeczą zupełnie zrozumiałą, że teatr polski na obczyźnie jest najbardziej rzucającym się w oczy przejawem życia kulturalnego emigrantów po drugiej wojnie światowej. Już podczas działań wojennych teatr ten rozwijał się niemal wszędzie na świecie. Zasługuje więc na opublikowanie jego historii. (…) Pomimo wszelkich trudności złączonych z takim przedsięwzięciem, jest faktem niezaprzeczonym, że udało się już zebrać bardzo obfitą dokumentację, która składa się na panoramę wysiłków podjętych przez wojskowy i cywilny teatr polski zagranicą, podczas i po wojnie. (…) na wszystkich szlakach polskiej emigracji odbywały się wszelkiego rodzaju przedstawienia teatralne: dramatyczne, komediowe, kabaretu literackiego, i nawet baletowe. Najpierw miały one miejsce w Rumunii, i na Litwie, następnie we Francji, Anglii i Ameryce Północnej (Kanada i USA), na Węgrzech i na Bliskim Wschodzie. Nieco później – w Rosji, Persji, Iraku i znowu w Palestynie i Egipcie, jak również w Indiach i Afryce Wschodniej, a w końcu – we Włoszech. Po wojnie zaś – w Anglii i Ameryce Północnej, jak też w Niemczech (Zachodnich), Australii i Ameryce Południowej.”
Jan Ostrowski, Stan badań nad dziejami polskiego teatru na obczyźnie, lata 70-te, maszynopis, Archiwum Jana Ostrowskiego, Muzeum Teatralne w Warszawie.
„Wojna ludzi rozsypała po całym świecie, i od czasu do czasu wypływa nazwisko człowieka, o którego istnieniu już się dawno zapomniało. To jest bolesne zjawisko.”
List Romana Brandsteatera do Stanisława Kotwicza, Zakopane 25 stycznia 1959, Archiwum Emigracji, nr 3, 2000
Polscy artyści – bohaterowie II wojny światowej, emigranci polityczni nie zostali upamiętnieni.
Pochowani na zapomnianych cmentarzach w różnych częściach świata nie mają pomników, ani miejsc pamięci, na które zasłużyli.
Ich nazwiska nie są odczytywane podczas oficjalnych uroczystości państwowych, mimo że byli patriotami, w najszlachetniejszym tego słowa znaczeniu i oddali życie za wolność. I właśnie za to zostali wymazani ze świadomości narodu przez władze ludowe.
Musimy przywrócić im głos oraz miejsce w zbiorowej świadomości.